رذايل گفتگو مىكند تا با آراستگى و ارتباط با آنها ، آدمى سعادت علمى خويش را تكميل كند و فضايلى از او سرزند كه سپاس و ستايش همگان را به خود جلب نمايد و باعث مدح و ثناى افراد جامعه گردد . پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : « انّما بعثت لأتممّ مكارم الأخلاق » « 1 » ؛ براستى كه تنها هدف بعثت من اين است كه مكارم اخلاق را به تمام و كمال برسانم . بدان كه خدا همواره با كسى است كه داراى اخلاق فاضله است و هرگز در سفر و حضر ، خواب و بيدارى بلكه در مرگ و زندگى از او جدا نمىشود . او پروردگار ، سرور و سالار و آفريدگار اوست . هر وقت به ياد او باشد ، در كنار او و همنشين اوست ، زيرا خداى متعال ، خود در حديث قدسى فرموده است : « انا جليس من ذكرنى » « 2 » ؛ هركه مرا ياد كند ، من همنشين اويم . و هرگاه بنده‌اى به خاطر كوتاهى كه در حق دينش كرده ، غمگين و دل‌شكسته شود ، باز هم خداوند در كنار او و همراه اوست ، زيراكه خود او فرموده است : « انا عند المنكسرة قلوبهم » « 3 » ؛ من در كنار دل‌هاى شكسته‌ام ! بنابراين ، اگر بنده‌اى چنان‌كه سزاست او را بشناسد ، به يقين با او همراه و همنشين شده و او را انيس و مونس خود خواهد گرفت و مردم را به حال خود خواهد گذاشت . و اگر هم در تمام اوقات چنين توفيقى را نيافت ، زنهار كه وقتى از شب و روزش را با مولاى خود خلوت كند و از راز و نياز با او لذّت برد . و به گفته بعضى از دانشمندان ، حقّ مصاحبت با خدا را به‌جا آورد ! « 4 »

--> ( 1 ) - ر ك : كنز العمّال : 3 / 16 ، حديث 5217 . ( 2 ) - ر ك : كافى : 2 / 496 ؛ تفسير قرطبى : 4 / 311 ؛ المصنّف ابن ابى شيبه : 1 / 10 ، حديث 1224 ؛ الجامع الصّغير : 1 / 304 ؛ صفوة الصّفوة : 3 / 160 ؛ كتاب الزّهد ابن ابى عاصم : 1 / 68 . ( 3 ) - بحار الانوار : 70 / 157 ، باب 125 ؛ كتاب الزّهد الكبير : 2 / 162 ، حديث 367 ؛ كتاب الزّهد : 1 / 75 ؛ حلية الأولياء : 2 / 364 ؛ كشف الخفاء : 1 / 234 ؛ صفوة الصفوة : 2 / 293 . ( 4 ) - ر ك به كتاب‌هاى آداب و عرفانى كه علماى اعلام دراين‌باره نوشته‌اند ، از جمله : آداب معنوى امام خمينى - قدس سرّه - فصل اوّل « فى التّوبة الى عزّ الرّبوبية و ذلّ العبودّية » كه ان شاء اللّه در آن كتاب به قدر كافى تأمين خواهيد شد .